Isa: ika-dalawampu ng Mayo

 Ika-20 ng Mayo, 2025

Saan ako pupunta?

"Huwag mabagabag ang inyong kalooban; sumampalataya kayo sa Diyos, sumampalataya din kayo sa akin." John 14:1 

Marami ang mga nangyari sa akin nitong mga nakaraang araw at iyon ang naging dahilan kung bakit akosinimulan ng proyekto nito: gusto ko sumulat ng isang diyornal (o sa google "talaarawan") na Tagalog lang. Gusto kong magsanay magsalita at magsulat ng Tagalog bilang paghahanda sa aking tawag ni Lord dito sa Pilipinas at para pwede rin ako makipagkasunduan o makipagppppp sa mga pasyente at ibang tao na nagsasalita ng Tagalog lamang. Ang plano ko ngayon ay magsulat ng mga blog post para may iskedyul na maging nakagawian* ko na. Kahit ano gusto kong magsulat, "go lang". 

Ikwento ko nalang na yung ganap.

1. May kaibigan ako na naging close kami, pero isang araw biglang hindi. Hindi pa ako sigurado kung ano talaga ang nangyari pero nabigla lang sa biglaang paglayo . Syempre nasaktan ako pero optimista ako, eh. Naalala ko ang salitang Espanyol ni San Ignacio de Loyola: "desolación" at "consolación." Nagdasal ako. Kahit parang walang laman yung puso ko, napagtanto ako na sa gitna ng kawalan, ang grasya ng panginoon ay nagpupuno sa loob ko. Mas nagdasal ako galing sa puso ko: sa rosaryo, liturhiya ng oras, at iba pa.

2. May dalawang chat ako sa viber para sa "Emergency room" (ER). Mali ang naisendan ko ng mensahe, at ang kaibigan kong si Andy (na nasa ibang grupo) ang nagbigay ng abiso sa akin. Nadelete ko naman agad pero, pero parang sa simpleng pakakamaling iyon, nahikayatan ako ni Andy na kaha ko naman palang mag-tagalog, konting praktis lang.

3. Pumunta ako sa misa sa ospital namin at naalala ako tuloy na tuwing Martes, Huwebes at Sabado, tagalog yung misa. Sa ganap ng 1. at tsaka 2. mas nahikayatan ako magaral ng Tagalog kasi parang kaya naman. 

Parang parehas lang yung ebanghelyo ngayon at noong huwebes na nakalipas, at ang ganda naman ng salita (yung bersikulo sa umpisa ng itong sulat ko). Huwag mabagabag ang inyong kalooban, hindi lang ang puso na pwede natin makita sa ibang wika– kalooban talaga. Eh ganun din, kahapon tuwing night shift ako, nagaral ako ng epistemolohiya sa pilosopiya at napaisip ako: pwede ba lahat ng problema ng wika ay ang pangunihang dahilan ng mga problema ng epistemolohiya. Kalooban ng "consciousness" ang "interiyoridad" o "intensyonalidad" ng pagkatao namin. Dibale, hindi ako natuloy akong tumulog kasi sobrang na-excite ako sa binabasa ko sa online portal ng master's in philosophy ko. 

Kaya ngayon at sana araw araw makapagsulat ako ng mas maayos na tagalog. Ito ang dasal ko sa ngalan ng Ama, at Anak at ng Espirito Santo. Sige ingat kayo, sana mas meron practice ako tuwing tayo magkita tuloy. Kapayapaan ang bumibigay sa aming lahat. 

Mga bagong salita:

1. Nakagawian --> halimbawa araw araw guso ka mag jogging pero hindi ka pa naging nakagawian eh kaya mas mahirap sa unang umpisa ng bagong aktibidad. 

2. Hikayatin --> encourage sa tagalog.

3. Abiso --> "notice" sa tagalog. Magbigay ng abiso.

Idyoma:

1. Puhod... puhod: parang pag-asa na dasal tayo o tiis lang. 

2. Padayon: ang salita ng taga UP kung mataas ang grado mo

3. Magtinabangan: parang komunidad

Tugtog:

1. Huwag kang mangamba